कोकीळेची
आर्त
ऐकूणी
झाली
पावसाने
झुंज ही घातली
तहानलेल्या
वृक्षांनी
हात
पसरूनी
आपली
तृष्णाही भागविली
हरी-भरीत
झाडा-फुलांनी
प्रेमाची
साद ही घातली
पक्ष्यांच्या
किल्लोळाने
प्रतिसाद
ही दिली
पण; मी
जाणुनही
अजाण
झाले हे बघुनि,
जिकडे-तिकडे
न्याहाळूनही,
मनाची
खंत
कमी
नाही झाली
विचारांच्या
थैमानांनी
गल्लोळ
घातली
कदाचित,
माझ्या मनाचा
अवस्थेला,
प्रतिसादाची
पूर्तता नाही मिळाली;
म्हणुनही,
मनाची मृगतृष्णा
भागिली
नाही
राहुनि-राहुनी
मन मला विचारी,
तूला
हवे तरी काय,
तूला
हवे तरी काय.. ?..सखे …!
…. ज्योती